Patyczak dramatycznie reaguje na odkrycie swojej sterty pracy domowej.

Patyczak przypadkowo uczy się materiału, próbując wymyślać wymówki.

Patyczak próbuje wykonać skomplikowaną rutynę taneczną.

Patyczak staje przed trudnym torem przeszkód.

Patyczak próbuje ukryć pracę domową w absurdalnych miejscach, co prowadzi do odkrycia przez rodzica.

Patyczak budzi się w czysto białym otoczeniu z jedynie podstawowymi kształtami geometrycznymi.

Patyczak kreatywnie wykorzystuje otoczenie, by urozmaicić swój taniec.

Patyczak wchodzi do surrealistycznego świata snów, gdzie wyobraża sobie rzeczywistość wykraczającą poza proste linie i kształty.

Patyczak udaje chorobę, aby uniknąć pracy domowej, co prowadzi do zabawnych wybryków.

Patyczak eksploruje otoczenie, wchodząc w interakcje z prostymi kształtami.

Patyczak próbuje wyrazić złożony pomysł bez użycia słów.

Patyczak budzi się i rozmyśla nad swoją podróżą, akceptując swoją prostą, lecz silną tożsamość.

Patyczak próbuje nauczyć swojego zwierzaka robienia pracy domowej, co kończy się katastrofą.

Patyczak odkrywa, że potrafi wyrażać emocje za pomocą prostych gestów.

Patyczak używa sprytnych metafor wizualnych, aby skutecznie przekazać swoją wiadomość.