دختر و اسنوپی روی چمن کنار هم نشسته‌اند و ووداستاک روی سر اسنوپی قرار گرفته. همه آرام و خوشحال هستند.

دختر دراز کشیده و به آسمان نگاه می‌کند، در حالی که اسنوپی سرش را روی شکم او گذاشته است. ووداستاک روی زانویش نشسته و به بالا نگاه می‌کند.

دختر راه رفتن روی چمن را آغاز می‌کند با اسنوپی در کنارش و ووداستاک در بالای سرش پر می‌زند.

دختر کتاب را می‌بندد و نگاهی گرم و قدردان با اسنوپی و ووداستاک رد و بدل می‌کند.

دختر سرش را کج می‌کند و به اسنوپی لبخند می‌زند که دمش را تکان می‌دهد. ووداستاک جیک‌جیک می‌کند و به فضای شادی می‌افزاید.

دختر نشسته و از میان چمن یک گل می‌چیند و آن را به اسنوپی می‌دهد. ووداستاک سرش را با کنجکاوی کج می‌کند.

او زیر یک درخت کوچک توقف می‌کند و زمین را لمس می‌کند؛ اسنوپی به او می‌پیوندد و ووداستاک روی شاخه بالای سرشان می‌نشیند.

دختر روی چمن در حالت راحتی با دست‌ها پشت سرش دراز کشیده؛ اسنوپی و ووداستاک نزدیک او نشسته‌اند. همگی بی‌صدا به آسمان خیره شده‌اند.

دختر نزدیک‌تر می‌شود و دستش را روی سر اسنوپی قرار می‌دهد، در حالی که ووداستاک بال‌هایش را با هیجان تکان می‌دهد.

اسنوپی گل را می‌گیرد و با بازیگوشی آن را به ووداستاک 'می‌دهد'. دختر با خوشحالی کف می‌زند.

اسنوپی کنار دختر لوله می‌شود، دختر به درخت تکیه داده و کتابی در دست دارد. ووداستاک بالای سرش خوابیده است. فضا آرام است.

نسیم ملایمی می‌وزد؛ دختر می‌نشیند و بافت موهایش را مرتب می‌کند، اسنوپی خمیازه می‌کشد و ووداستاک کش و قوس می‌آید.

اسنوپی روی چمن دراز کشیده و به دختر لبخند می‌زند. دختر با دست‌های گره‌خورده می‌خندد و ووداستاک روی شانه او می‌پرد.

دختر بلند می‌شود و کش و قوس می‌آید در حالی که اسنوپی و ووداستاک نگاه می‌کنند و حس تغییر در هواست.

دختر با صدای بلند کتاب را می‌خواند. اسنوپی با چشمان نیمه‌باز گوش می‌دهد و ووداستاک با کنجکاوی پایین را نگاه می‌کند.

دختر بلند می‌شود و پنجه اسنوپی را می‌گیرد و ووداستاک دورشان دایره کوچکی پرواز می‌کند. همگی رو به افق می‌ایستند و داستان را با امید و گرما به پایان می‌رسانند.